Choderlos de Laclos

Choderlos de Laclos

Choderlos de Laclos

Choderlos de Laclos był zawodowym oficerem armii francuskiej piastującym wysokie stanowiska cywilne i wojskowe. Został nawet mianowany głównym inspektorem artylerii armii neapolitańskiej w stopniu generała, co było dużym wyróżnieniem. Jednak to nie kariera wojskowa, a talent literacki zapewnił mu osobne miejsce na kartach historii. Laclos, podobnie jak markiz de Sade czy Nicolas Edme Restif de La Bretonne, przez długi czas był uważany za pisarza skandalistę i przecież nie ze względu na swój tryb życia (jak to było w przypadku de Sada), ale z powodu popełnionej przez siebie powieści. Jak do tego doszło, że pogodził swój urząd z pisarskim zacięciem? Przyszedł na świat w 1741 roku w Amenis w rodzinie mieszczańskiej. Jako dwudziestoletni młodzieniec został oficerem artylerii, a w 1771 roku awansował już do stopnia kapitana. Jak się wkrótce okazało obowiązki na tym stanowisku były coraz bardziej go nużyły, a pewien temperamentu Laclos urozmaicał sobie czas tworzeniem tekstów. Jednak jego zamiłowania pisarskie były znane już wcześniej. Laclos, człowiek światowy często bywał na paryskich salonach, a ze względu na swój talent literacki i zdolność składania madrygałów był tam mile widzianym gościem. Wnikliwa obserwacja życia salonowego stała się zapewne podstawą, w oparciu o którą Francuz stworzy swoją przyszłą powieść. W roku 1767 opublikował pierwszy utwór literacki. Był to poemat zamieszczony w czasopiśmie. Dwa lata później przeprowadził się do Grenoble, gdzie pozostał przez 4 lata. W tym czasie opublikował kolejny wiersz i napisał zgrabną sztukę List do Małgosi. Później, zainspirowany powieścią Marie-Jeanne Riccoboni napisał Ernestynę. Premiera opery w dniu 19 lipca 1777 roku w obecności królowej Marii Antoniny okazała się jednak porażką. W 1778 Laclos został wysłany jako oficer inżynierii do budowy mostu na wyspie Aix, by pomóc przy budowie umocnień przeciwko Brytyjczykom. Większość czasu spędził jednak na pisaniu powieści epistolarnej. Powieść ta, znana pod tytułem Niebezpieczne związki, powstawała do 1779 roku. Rok później podczas urlopu w Paryżu de Laclos zaczął starać się o wydanie książki. Ukazało się ono w 1782 roku. Dzieło cieszyło się wielkim powodzeniem, choć była to jedyna książka jaką Laclos napisał. Po jej wydaniu autor zajmował się pisaniem wyłącznie artykułów politycznych i tekstów okolicznościowych. Do popularności powieści przyczyniła się zapewne także policja, która umieściła książkę na indeksie uznając ją za „rozwiązłą i nieobyczajną”.